Flauwgevallen voor training op grote hoogte

Dinsdag 25 juli, dag 1

Eindelijk is het dan zover. Ik denk al gauw een dik 1,5 jaar geleden gestart met het eerste idee en de voorbereidingen. Het aanvragen van verlof, het kopen van extra vrije dagen, het opdoen van ideeën en het maken van een grove route. Niet meer dan een grove route want naast de vlucht, de Autohuur, de eerst 3 hotelovernachtingen en kaartjes voor Alcatraz ligt er nog niets vast. We gaan het allemaal wel zien.

Maar de vakantie begon voor mij eigenlijk afgelopen donderdag al. Na de laatste niet meer zo'n gefocuste meeting om 15:30 een biertje gaan drinken met een paar collega's. Bij het naar buiten lopen maakte ik een foto van de Rabotoren.

Alleen maar om Von te laten weten dat mijn vakantie nu echt was begonnen. Of ik bang was het niet meer terug te kunnen vinden na mijn sabbatical was de vraag van mijn lachende collega's.

Vanochtend was het dan echt zover. Om 6:00 de taxi voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Luxe hoor zal je misschien denken. En gelijk heb je. Ik kan het iedereen aanraden. Geen gesleep met koffers en precies direct voor de incheckbalie afgezet. En eigenlijk is het niet eens zo heel veel duurder als 3 treinkaartjes. Gelijk maar besloten om dit over heel veel dagen ook voor de terugweg zo te regelen.

Dit betekende wel dat we vroeg op Schiphol waren en daar nog een paar uur hebben moeten doorbrengen. Dit wachten gold denk ik voor meer mensen want toen we eindelijk gingen boarden viel er vlak voor ons in de rij iemand flauw. Bijzonder sneu natuurlijk voor die man want daarmee ging zijn trip niet door. En met hem viel voor nog 4 mensen in zijn gezelschap naar ik aanneem de vakantie in duigen. Voor ons betekende dit wel een vertraging van een 1/2 uur omdat vanwege veiligheidseisen de koffers van het gezelschap natuurlijk van boord moesten. Gelukkig is het met de man wel allemaal Ok gekomen.

Hoe ik dit allemaal weet? Ben ik dokter geworden? Nee. Maar op onze vlucht was Frank aanwezig en die wist het goede nieuws te vertellen.

Frank is keeper van mijn zaalvoetbalteam en purser bij de KLM. Toen hij hoorde dat ik met KLM vloog heeft hij gevraagd of hij deze vlucht kon hebben. Hartstikke leuk natuurlijk dat dit gelukt is. Helaas was er natuurlijk geen ruimte om een balletje te trappen maar mijn verbazing was wel groot toen bleek dat Frank tijdens zijn werk gewoon zijn keepershandschoenen aanhad. Serieus, niet die hele grote die jij misschien voor ogen hebt maar werd degelijk diegene die hij wedstrijd na wedstrijd draagt.

Nee, mijn training bleef beperkt tot het langdurig bank zitten. Conclusie is dat ik er geen ster in ben en ik mij volledig ga richten op die basisplaats. Ook kregen we nog een rondleiding door de Boeing 747-400. Hebben Mike en Von met eigen ogen ook de business seats kunnen zien waarin ik ondertussen al weer jaren geleden heb gevlogen.
Ook afgeschermde ruimtes waar je normaliter niet komt konden we zien zoals de pantry. Maar wist je dat het personeel boven in het vliegtuig slaapruimte heeft? Ook daar zijn we geweest. Helaas was het vanwege veiligheidsredenen niet toegestaan om in de cockpit te komen. Maar al met al heel leuk om dit te zien.

De vlucht verliep soepel. Beetje turbulentie even maar uiteindelijk keurig om 12:00 plaatselijke tijd geland. Frank had ons al gewaarschuwd voor de lange tijd bij de douane. Dat viel uiteindelijk nog wel mee. Wel 2x foto's en vingerafdrukken moeten laten maken. Maar gelukkig wel een hork van een douanier. Dat voelde tenminste bekend.

Nu op naar het hotel. De shuttles reden af en aan en stonden dubbel geparkeerd. Behalve die van ons en je voelt hem al aankomen, die kwam ook niet. Toch maar ff in de papieren nagezocht en wij bleken weer een motel te hebben die maar 1x per uur een busje stuurt. Maar het duurde en duurde en ik stond al bijna op het punt om een taxi te nemen toen de bus toch eindelijk verscheen. Meerdere lampjes op het dashboard branden tegelijk om aan te geven dat er toch iets aan de hand was. Maar de buschauffeur heeft ons gewoon netjes afgeleverd in Motel6

Motel 6 is een van de vele vluchthaven motels.

Omgeving is niet geweldig. Zo zitten we bijna op de snelweg en is het verkeer goed te horen. Gelukkig niet constant hoor, want het wordt regelmatig overstemd door een vliegtuig. Maar ik heb desondanks prima geslapen. We wilden opblijven tot 21:00 maar dat is niet gelukt. Iedereen lag om 19:00 al in zijn bed. Dat is per slot van rekening toch 04:00 (s' nachts) Nederlandse tijd en waren we al 23 uur op. Goed geslapen, wel een paar keer wakker en om 6:30 opgestaan. Al bijna normale tijd.

Vorige grote reis hebben we ook een reisverslag gemaakt. En eerlijk is eerlijk, de ene dag rolt de tekst er wat makkelijker uit dan de andere dag. Deze tekst is, vermoed ik, dan ook best wel wat langer als sommige andere dagen zullen zijn. Het is soms best een opgave. Maar het thuisfront vond het leuk en ook ik heb maanden/jaren nadien nog meerdere malen de verslagen terug gelezen. En het mooie daarvan is dat de herinnering dan levendiger blijft. Dus die ervaringen zorgen ervoor dat het ook dit keer wordt opgepakt. Ik ga geen einddatum noemen van de vakantie om het dievengilde op de hoogte te brengen. Je weet immers nooit waar deze tekst allemaal eindigt. Maar er gaan nog vele verslagen komen