7 aug: Geen Michelin sterren in Port Renfrew

Vandaag hebben we rustig aan gedaan en dan bedoel ik deze keer ook echt rustig aan. Niet dat we zo gek laat zijn opgestaan (9:00 of zo) maar aangezien we gisteren moe waren en er vroeg in lagen toch een goede nachtrust. Op onze veranda hebben we toen heerlijk ontbeten en daarna lekker gelezen. Tenminste Von en ik. Mike was op zijn computer bezig met een on-line spellen met zijn vrienden in Nederland. De tijd verstreek en voordat we er erg in hadden was het tijd voor lunch. Dus de auto gepakt want het is al gauw 500 meter naar de "general store". En aangezien we een eigen keukentje hebben, hebben we een heerlijke omelet gegeten.

Om een uur of 2 hebben we dan de auto gepakt. Want gisteren wilde het nog niet zo lukken met vissen en dat wilden we natuurlijk recht zetten vandaag. Niet naar dezelfde plek want er we zagen 1 bootje en tsja dan is het meer natuurlijk weer vol/druk. Bovendien lagen nog meer meertjes in de buurt en wilde ik eigenlijk in een rivier vissen. Maar of het nu komt door het fantastische weer of dat het normaal is, in de "creeks" die wij tegen kwamen stond nauwelijks of geen water. Uiteindelijk hebben we er wel een gevonden en daar hebben we ook vissen gevangen. Met de hand dan en of het echt vissen zijn wordt nog betwijfeld want er waren er echt duizenden van die hele kleine dikkopjes. Je kon ze zo opscheppen. Dit was natuurlijk niet de bedoeling dus weer verder gereden.

Nou zijn de afstanden niet zo groot, maar het zijn wel allemaal bochtjes. Dus dat schoot voor geen meter op. Op een gegeven moment zaten we bij Lake Cowichan. Slechts 60 km maar ondertussen wel al rond 4 uur. Daar hebben we een mooie plek gevonden en ook vis gezien. Ja er zit vooruitgang in. Helaas nog niet gevangen dus na verloop van tijd toch de terugreis maar begonnen.

Op de heenweg waren we al langs een viewpoint Harris Creek Spruce gekomen maar toen besloten die op de terugweg te doen. Bijna reden we er nog voorbij maar "vol op de rem". Dit wilden we niet missen. Dat remmen is geen probleem hoor, want zoveel verkeer is er niet. Wij de auto uit en de berenbel gepakt. Het bos was dicht, een beetje donker en we waren ook nog eens de enige. Geen risico nemen. Nu weet ik niet of Mike gespannen was maar die bel ging alsof de kerstman achter mij liep. We waren op alles voorbereid dus laat de hike maar beginnen. Hoever zal het zijn door het donkere bos. 1 of 2 km? Na door wat varens gelopen te zijn en 10 meter het bos in te zijn was daar ineens al Harris Creek Spruce. Het viewpoint. Ok, hij was groot maar zonder bord erbij was ik er toch finaal voorbij gelopen denk ik.
Blij dat we hiervoor vol in de remmen zijn gegaan, alles uit de auto hebben gehaald en de berenbel opgezocht hadden :-)

En toen zagen we opeens een afslag naar de rivier waar wel water in staat. Het water is hier zo helder dat je je blinker perfect kan volgen zodat je ook heel goed kan zien dat er werkelijk ook geen 1 vis is. Laat staan een vis die wil bijten. Al met al hebben we vandaag op verschillende plekken gevist. De ene plek nog mooier dan de andere maar helaas met een vangst van 0.

Vlak bij onze cabin ligt ook het enige restaurant in Port Renfrew dus veel moeite met kiezen hadden we niet. En wat waren de borden groot. Vaak en zeker in michelin restaurants geldt de regel "hoe groter het bord, hoe minder er op". Gelukkig had dit restaurant geen sterren en kregen we een bord vol. We hebben het gewoon niet opgekregen. Vissen hadden Von en ik besteld zodat ons aantal nu toch op 4 gekomen is.

Nu heb ik weer wat opmerkingen over Von er in gezet en ben benieuwd of het vanavond wel door de censuur komt. Sinds gisteren blijkt Von namelijk de stukjes te lezen en er ongevraagd commentaar in te zetten. Dit tast mijn artistieke vrijheid natuurlijk aan op een manier die zijn weerga niet kent. Als jullie in het bovenstaande stuk geen paragraaf over Von haar rijkunsten kunnen vinden dan weten jullie wel hoe laat het is. :-)