13 juli: vrijdag de 13e

Dit voorspelt natuurlijk niet veel goeds en de dag begon dan ook bewolkt. Maar het duurde niet lang of de zon brak door. En hoe. Gedurende de dag stond de temperatuur meter van de auto zelfs op 38 graden. Nou was daar wel een verklaring voor want deze had in de brandende zon op het parkeer terrein gestaan. En dat moest wel de reden zijn, toch? Het bewijs hiervoor werd ook snel geleverd want in een razend tempo zakte de temperatuur meter tijdens het rijden naar slechts 37 graden. Ook een grote paal langs de weg met daarop de temperatuur gaf dit aan. Toen vervolgens onze airco het ook nog eens min of meer begaf konden we niets anders concluderen dan dat het” bloody hot” was.
Op het (niet bestaande ?) programma stond Kelowna. Slechts een kleine 400 kilometer verwijdert van ons vertrekpunt Whistler. Wat daar dan te doen, was de vraag. Nou, wandelen langs de spoorlijn was het winnende antwoord. Ja, daag ik ga 400 kilometer rijden om langs een spoor te kunnen lopen zeg. Dat doe ik wel weer in Nederland als ik van de Rabotoren naar de mediamarkt moet lopen of zo. Maar gelukkig heeft Von het echt goed voorbereid dus alternatieven voldoende. We gaan op weg naar Kamloops. Een grotere stad met volop mogelijkheden. Misschien gaan we vissen, raften, hiken. Geen idee nog. We gaan het wel meemaken. Maar hoe dan ook, het is een stukje rijden.
Onderweg hebben we een korte stop gemaakt bij een brug over de rivier waar ze stonden te vissen. Toch benieuwd hoe men dat hier deed. Nou, gewoon met een blinker dus en zonder succes. Komt mij op de een of andere manier bekend voor. Maar wat zit er dan allemaal ? Ik begreep dat er zalm zat, maar de rest van de namen die de beste man opnoemde zouden best ook die legendarische winnaars van de Gaston wielerronde van 11 juli geweest kunnen zijn. Geen touw aan vast te knopen, daarom vooral maar begrijpend geknikt en hem veel succes gewenst.
Dus snel doorgereden en de eerste echte stop gemaakt bij Lower Joffre lake. En wat waren ze blij ons daar te zien. De muggen dan. We werden direct vriendelijk begroet door onze vrienden. Maar ook hier liet de voorbereiding van Von ons niet in de steek. We hadden anti-muggen spul bij ons. Maar in welke koffer dan? Zoals jullie nu ongetwijfeld wel weten hebben we het niet bij 1 koffer gelaten dus dat was nog even zoeken. Vooral de toilettas leek wel zonder bodem. Nooit geweten dat er zoveel pilletjes, poedertjes, zalfjes of weet ik veel wat is. Mocht er iemand in Canada een probleempje krijgen, dan hebben wij vast wel de juiste spulletjes. Na het insmeren de grote ” hike” naar het meer gedaan. Uitgeput daar aangekomen (was toch al gauw +/- 400 meter ) was daar een fantastisch meer met uitzicht. echt zoals je dat op de mooiste natuurfoto’s ziet. Na een klein kwartiertje ons daar vergaapt te hebben aan de prachtige vergezichten weer de auto ingedoken.
Na verloop van tijd weer gestopt bij wederom een prachtige view. Ook hier weer een schitterend uitzicht over een meer tussen de met sneeuw bedekte bergtoppen. Toch eens voelen hoe warm het water is. Ik kan je vertellen dat je dat heel snel moet doen want na een seconde of 5 beginnen je voeten echt zeer te doen om na 10 seconden geen prikkels meer door te geven. Wat was dat koud zeg. Ongelooflijk dat er geen ijsschotsen in dreven. Voordat we vertrokken nog even een Canadees met zijn kamper geholpen. Hij had de mooiste sta-plek verovert. Wel jammer dat je daar vervolgens dan bijna niet meer weg kan komen zonder de greppel of het meer in te rijden. Heeft al gauw een minuut of 10 geduurd, maar de beste man bleef rustig en het is hem gelukt.
Apart was dat toen we een tussenstop maakte in Lillooet om bij een supermarkt inkopen voor de lunch te doen en dat echt van onze doorgaande route aflag we deze beste man weer tegenkwamen. Voor het gemak hebben we hem maar Cris genoemd. Dit voor de insiders die weten dat we in Amerika ooit een hobo tegenkwamen op 3 verschillende plekken waar echt een paar 100 km tussen zat.
In de middag nog een keer gestopt bij een meer. We hadden al een paar keer mensen zien zwemmen in dit soort meren en we besloten ook een gokje te wagen. Het was wel koud maar toch goed te doen. En dat leverde voor mij toch wel alvast een van de hoogtepunten van deze vakantie op. Want wat is het mooi om in een meer met zo’n aparte kleur van het water te zwemmen tussen de immense bergen. En dat bijna in je eentje. In het gehele meer waren naast Mike en mij op een gegeven moment nog slechts 2 mensen. En ja hoor, dat waren natuurlijk Nederlanders. Hoe kan het ook anders.
Tot slot zijn we doorgereden naar Kamloops. Op naar de starbucks. Dit keer niet zo nodig voor de koffie maar met name voor het toilet en de gratis internetverbinding. we moesten immers nog een hotel boeken. dat was uiteraard geen probleem. Eentje met een binnen zwembad. En dat met een buiten temperatuur van 37 graden. En daarmee is weer een mooie dag afgesloten.