02 aug: Met het vliegtuig uit Seattle

Vandaag dan het vertrek uit Seattle. Of zoals de reclame zegt "het waren 2 fantastische dagen". En hoewel we nog niet terug gaan vliegen staat wel een bezoek aan Boeing op het programma. In eerste instantie wilden wij dit gisteren via Internet boeken maar dan moet je ook direct een tijd opgeven. Dat lieten we liever open. Maar dan moesten we wel geld gaan halen want creditcard wordt bij Boeing niet geaccepteerd.
Net onderweg vraag ik waar het flight museum of het woodland zoo zit. We hebben die immers in onze citypass zitten en in principe hebben we tijd genoeg. Ik had het niet beter kunnen timen want vlak voordat we rechtsaf moesten gaan hoorden we dat we linksaf moesten en dat het nog maar 2 mile was naar het flight museum.

Bij het flight museum aangekomen hadden we weer eens geluk. Hoe kan het ook anders zou je bijna gaan denken. Vanwege de al eerder genoemde vlootdagen zijn er ook vliegshows en laat nu net het vlieg show team Blue Angels daar gestationeerd zijn en klaar voor vertrek. Het was dan ook razenddruk. Ook met allemaal mensen in pak en name tags. Director zus en zo. Je kent het wel, de ene hotemetoot na de andere. Waarschijnlijk weken naar toegeleefd. En wij, die stomme toeristen besluiten op het laatste moment ook maar links af te gaan en schuiven er even tussen.

Bij de kassa natuurlijk weer direct geholpen vanwege de citypass en de beleefde melding " dank u dat u ons verkiest boven de zoo". Hij moest eens weten hoe lang we over die keus hadden gedaan.
In het flight museum naast allerlei vliegtuigen, doorsnedes van motoren ook veel over ruimte vaart. Zo was er ook een opengewerkte spaceshuttle waar je kon zien hou een astronaut moest slagen. Volgens de suppoost (en daar waren er echt veel van) enorm comfortabel omdat je gewichtsloos bent. Maar ik verkies toch een motel Super 8 of iets dergelijks. Na verloop van tijd hadden we het wel gezien en gingen we op weg naar Boeing. Maar aan de overkant van de weg ook nog eens een deel met echte vliegtuigen. Dat konden we natuurlijk niet laten liggen. Zo zijn wij in een Concorde geweest. Die hele snelle die 2 mach haalden en in no time de oceaan overvlogen. Je betaalde hiervoor toendertijd ook wel de hoofdprijs dus ik had daar hoge verwachtingen van. Maar de luxe viel eigenlijk heel tegen. Wel leren stoelen en natuurlijk heel snel, maar de ruimte in het vliegtuig was heel erg klein.
En toen nog eens het mooiste vliegtuig. Zeker wat reputatie betreft. Het was de air force one. Het presidentiële vliegtuig van Eisenhouwer en Kennedy. En die hadden echt wel iets meer ruimte hoor. Zeker gezien de tijd enorm luxe.

Maar dan toch uiteindelijk op weg naar Boeing. Bij de kassa aangekomen bleek je wel degelijk met de creditkaart te kunnen betalen. Maar we hadden nu cash en dat moest eerst op. Voordat we overigens aan de tour mochten meedoen moesten we wel alles achterlaten in een kluisje. Foto- en videocamera's mogen niet mee. Maar ook geen telefoons of wat dan ook. Dus er iets van kunnen laten zien is helaas niet mogelijk. Erg Jammer want het is indrukwekkend. We zijn nog geen 300 meter onderweg met de bus en dan land er een Dreamlifter. Dit zijn 2 Boeing 747's op elkaar en bedoelt om speciale vrachten mee te vervoeren. Deze bleek later 2 vleugels van een 787 aan boord. Nu wil een hoger nummer overigens niet zeggen dat deze groter is. Een hoger nummer is nieuwer. De 787 is het allernieuwste vliegtuig van dit moment. Van deze dreamlifter's zijn er maar 4 in de wereld. Dus er 1 zien is al bijna uniek, er 1 in actie zien is nog zeldzamer. We hadden nog meer geluk want toevallig stond 1 van de verfhallen open zodat we ook daar een blik in konden werpen.

Na een korte tocht met de bus werden we gedropt bij de grootste hal ter wereld waarin de Boeings in elkaar worden gezet. De hal was zo groot dat er 970 basktetbalvelden er in passen. Er werken ongeveer 18000 mensen in en heeft dan ook restaurants en koffieshops. Niet dat we daar mochten komen want we moesten keurig achter de gids blijven en konden uiteraard ook geen foto's maken. Maar het is indrukwekkend als je ziet hoe soepel alles loopt en hoe groot het is.

Na deze rondleiding van 1,5 uur op weg richting de Canadese grens. We hebben nu wel genoeg vliegtuigen gezien op 1 dag en we hebben nog geen hotel geboekt. Het gevolg is dat de eerste 3 hotels die we probeerden vol zaten en dat de 4 niet zo heel aantrekkelijk was. Het niet van te voren boeken heeft zo zijn voordelen meestal loont het toch om het wel te doen. Maar 5 mile verder op is het dan gelukt. Gelijk de overtocht voor morgen met de boot geboekt. Het idee was rond een uur of 10:30 of zo maar komend weekend blijkt een holiday weekend te zijn. Alle overtochten vol behalve die van 8:00 (veel te vroeg) en 13:00. Die laatste dus maar gedaan en nu moeten we morgen uitslapen tot 8:30. Heel vervelend :-)
Gezien het feestje ook maar gelijk de volgende 2 nachten geboekt in Victoria op Vancouver Island.